De beste biologische filtermaterialen voor een gezonde koivijver
Door Stan Fournier
Koi worden niet voor niets weleens de varkentjes van de vijver genoemd. Ze hebben een flinke eetlust en produceren daardoor ook heel wat afvalstoffen. Via hun kieuwen scheiden ze voortdurend ammoniak uit als onderdeel van hun normale stofwisseling. Daarnaast komt bij de afbraak van visuitwerpselen, voerresten en ander organisch materiaal extra ammonium vrij in het vijverwater.
De natuur verwerkt deze stikstofhoudende afvalstoffen met behulp van nitrificerende micro-organismen, waaronder bacteriën zoals Nitrosomonas, Nitrobacter en Nitrospira. Zij zetten ammoniak en ammonium via nitriet om naar het minder schadelijke nitraat. Dit natuurlijke proces noemen we nitrificatie en het vormt een belangrijk onderdeel van de stikstofcyclus.
Om goed te functioneren, hebben deze micro-organismen voldoende zuurstof en een geschikt oppervlak nodig waarop ze zich kunnen vestigen. In een koivijver bieden biologische filtermaterialen daarvoor extra ruimte. Niet alleen het beschikbare oppervlak is belangrijk, maar ook een goede doorstroming en een voortdurende aanvoer van zuurstofrijk vijverwater.
Niet ieder filtermateriaal is hiervoor even geschikt. Japanse matten, Matala matten, Hel-X, Pondchips en andere biologische filtermaterialen verschillen in structuur, toepassing en onderhoud.
In deze blog vergelijken we de verschillende materialen en leggen we uit waarop je moet letten bij de inrichting van het biologische gedeelte van je vijverfilter.
Wat is het verschil tussen mechanische en biologische filtering?
Een goede filterinstallatie voor een koivijver combineert doorgaans mechanische en biologische filtering. Beide hebben een verschillende functie.
Mechanische filtering verwijdert vaste vuildeeltjes uit het vijverwater, zoals visuitwerpselen, voerresten, bladeren en ander organisch afval. Hiervoor worden bijvoorbeeld trommelfilters, zeven en andere mechanische voorfilters gebruikt.
Biologische filtering richt zich op opgeloste stikstofverbindingen, voornamelijk ammoniak, ammonium en nitriet. Deze stoffen worden niet door een gewone mechanische filter tegengehouden. Nitrificerende micro-organismen zetten ze via biologische processen om naar nitraat.
Bij een goed ontworpen koivijver wordt het vaste vuil zoveel mogelijk verwijderd voordat het water de biologische filter bereikt. Zo voorkom je dat organisch afval zich tussen het filtermateriaal ophoopt en daar verder wordt afgebroken.
In dit artikel richten we ons op biologische filtermaterialen. De verschillende mogelijkheden voor mechanische filtering behandelen we afzonderlijk.
Hoe werkt biologische filtering in een koivijver?
Nitrificerende micro-organismen komen van nature voor op vijverwanden, leidingen en andere oppervlakken die voortdurend met vijverwater in contact staan.
Bij een intensief bezette koivijver is extra biologisch filteroppervlak doorgaans nodig om de geproduceerde stikstofhoudende afvalstoffen voldoende snel te verwerken. Daarvoor gebruiken we filtermaterialen waarop deze micro-organismen zich kunnen vestigen.
Samen met andere micro-organismen vormen ze op het materiaal een dunne laag, de zogenaamde biofilm.
Van ammoniak naar nitriet en nitraat
Nitrificatie verloopt in twee belangrijke stappen.
Eerst zetten ammoniak-oxiderende micro-organismen, waaronder Nitrosomonas, ammoniak en ammonium om naar nitriet (NO₂⁻).
Vervolgens zetten nitriet-oxiderende bacteriën, waaronder Nitrospira en Nitrobacter, het nitriet om naar nitraat (NO₃⁻).
Vooral ammoniak in zijn niet-geïoniseerde vorm (NH₃) en nitriet zijn gevaarlijk voor koi. De verhouding tussen ammoniak (NH₃) en ammonium (NH₄⁺) hangt onder andere af van de pH en de watertemperatuur. Bij een hogere pH neemt het aandeel van het giftigere NH₃ toe.
Nitraat is aanzienlijk minder schadelijk, maar kan zich wel in het vijverwater ophopen. Het wordt onder andere verminderd door waterverversingen en opname door waterplanten.
Een biologische filter verwijdert dus niet alle stikstof uit het water, maar zet vooral de schadelijkere verbindingen om naar nitraat.
Zuurstof en doorstroming bepalen de werking
Nitrificatie verbruikt zuurstof. Naast de koi hebben ook de bacteriën in het biologische filtergedeelte voortdurend opgeloste zuurstof nodig.
Daarom moet zuurstofrijk vijverwater het filtermateriaal goed kunnen bereiken. Bij bewegendbedfilters wordt bovendien lucht ingeblazen om het materiaal in beweging te houden en de zuurstofvoorziening te ondersteunen.
Wanneer het filtermateriaal te compact is geplaatst of dichtslibt, kan het water bepaalde delen van de filter nauwelijks nog bereiken. De zuurstofaanvoer vermindert dan en de nitrificatiecapaciteit neemt plaatselijk af.
Ook de watertemperatuur beïnvloedt de biologische activiteit. Bij lagere temperaturen verloopt nitrificatie doorgaans trager. Daarnaast verbruikt het proces alkaliniteit, waardoor een voldoende stabiele KH belangrijk is voor de pH en de werking van de bacteriën.
Voor een koivijver, waar vaak grote hoeveelheden water worden rondgepompt, is een open en goed doorstroombare filterstructuur daarom bijzonder interessant.
Waar moet een goed biologisch filtermateriaal aan voldoen?
Bij de keuze van biologisch filtermateriaal wordt vaak gekeken naar het opgegeven bacterieoppervlak. Dat is nuttige informatie, maar vertelt niet het volledige verhaal.
Een groot en bereikbaar bacterieoppervlak
Fabrikanten drukken het specifieke oppervlak van filtermateriaal meestal uit in vierkante meter per kubieke meter (m²/m³).
Een materiaal met een groot opgegeven oppervlak kan veel hechtingsruimte bieden, maar niet ieder deel van dat oppervlak is noodzakelijk even goed bereikbaar voor zuurstof en opgeloste afvalstoffen.
Bij zeer poreuze materialen bevindt een deel van het oppervlak zich diep in kleine poriën. Daar verloopt de aanvoer van stoffen voornamelijk via diffusie, wat de biologische activiteit kan beperken.
Het biologisch bruikbare oppervlak is daarom belangrijker dan alleen het theoretische oppervlak.
Een open structuur en goede waterverdeling
Bij koivijvers is een hoge watercirculatie gebruikelijk. Het filtermateriaal moet deze doorstroming toelaten zonder onnodig veel weerstand te veroorzaken.
Een open structuur vermindert bovendien de kans dat vuil zich ophoopt en het filterbed dichtslibt.
Ook de inrichting van de filterkamer speelt mee. Wanneer het water grotendeels langs het filtermateriaal stroomt in plaats van erdoorheen, wordt een deel van de beschikbare filtercapaciteit niet benut.
Beperkt onderhoud en een lange levensduur
Een biologisch filtermateriaal moet bij voorkeur jarenlang kunnen functioneren zonder regelmatig grondig gereinigd te moeten worden.
Elke intensieve reiniging kan een deel van de aanwezige biofilm verwijderen. Daarom zijn duurzame, vormvaste materialen die weinig vuil vasthouden bijzonder geschikt voor het biologische gedeelte van een koivijverfilter.
Japanse matten: een betrouwbare keuze voor biologische filtering
Japanse matten behoren tot de bekendste biologische filtermaterialen voor koivijvers. Ze worden al jarenlang toegepast in meerkamerfilters en andere biologische filterinstallaties.
Originele Japanse matten bestaan uit een stevige, open vezelstructuur. De vezels bieden hechtingsoppervlak voor nitrificerende bacteriën, terwijl het vijverwater tussen de vezels kan doorstromen.
Het specifieke oppervlak wordt, afhankelijk van de uitvoering, doorgaans opgegeven rond 400 tot 500 m²/m³.
Waarom kiezen voor originele Japanse matten?
Het belangrijkste voordeel van originele Japanse matten is de combinatie van een open structuur, vormvastheid en een goede waterdoorstroming.
De matten kunnen grote hoeveelheden vijverwater verwerken zonder dat het materiaal gemakkelijk samendrukt. Daardoor zijn ze bijzonder interessant voor statische biologische filterkamers met een hoog waterdebiet.
Kwalitatieve Japanse matten behouden bovendien jarenlang hun structuur. In combinatie met een goede mechanische voorfilter hebben ze doorgaans weinig onderhoud nodig.
Hoe plaats je Japanse matten?
Japanse matten worden meestal verticaal in een filterkamer geplaatst.
Het water moet door het mattenpakket worden geleid en niet voornamelijk langs de zijkanten kunnen passeren. Tegelijk mogen de matten niet zo dicht op elkaar worden geplaatst dat de doorstroming wordt belemmerd.
Afhankelijk van de filterconstructie kunnen afstandhouders worden gebruikt om voldoende ruimte tussen de matten te behouden.
Bij een correcte plaatsing vormen originele Japanse matten een duurzame en onderhoudsarme oplossing voor biologische filtering.
Matala-matten: verschillende dichtheden en toepassingen
Matala-matten zijn kunststof filtermatten met een driedimensionale vezelstructuur. Ze zijn verkrijgbaar in verschillende dichtheden, van grof tot fijn.
Afhankelijk van de uitvoering ligt het opgegeven specifieke oppervlak ongeveer tussen 190 en 460 m²/m³.
De verschillende dichtheden maken Matala-matten geschikt voor uiteenlopende filtertoepassingen.
Grovere uitvoeringen laten relatief gemakkelijk water door. Fijnere uitvoeringen bieden een dichtere structuur, maar houden daardoor ook gemakkelijker vuildeeltjes vast.
Japanse matten of Matala-matten?
Beide materialen kunnen als biologisch filtermateriaal functioneren.
Originele Japanse matten zijn vooral interessant wanneer je een stevige, open en langdurig vormvaste biologische filterkamer wilt opbouwen.
Matala-matten bieden meer keuze in dichtheid. Daardoor kunnen ze zowel voor biologische filtering als voor gecombineerde mechanische en biologische toepassingen worden gebruikt.
Voor een afzonderlijke biologische filterkamer met een hoge waterdoorstroming geven we de voorkeur aan voldoende open uitvoeringen. Bij fijnere matten kan vuilophoping immers leiden tot meer onderhoud en een verminderde doorstroming.
Hel-X: biologische filtering in een bewegend bed
Een bewegendbedfilter, ook wel moving bed genoemd, werkt anders dan een statische filterkamer met Japanse matten.
Bij een bewegendbedfilter worden kleine kunststof filterelementen voortdurend in beweging gehouden door ingeblazen lucht. Hel-X is een bekend filtermateriaal voor dit systeem.
De elementen hebben een open structuur met interne oppervlakken waarop nitrificerende bacteriën zich kunnen vestigen.
Voor veelgebruikte uitvoeringen worden indicatief de volgende specifieke oppervlaktes opgegeven:
De exacte waarde hangt af van de uitvoering en van de manier waarop het oppervlak wordt berekend.
Hoe werkt een bewegendbedfilter?
De Hel-X-elementen bevinden zich los in een filterkamer. Via luchtverdelers wordt lucht ingeblazen, waardoor het materiaal voortdurend circuleert.
Tijdens die beweging komen de elementen steeds opnieuw in contact met het vijverwater. Door onderlinge wrijving wordt overtollige biofilm gedeeltelijk verwijderd, waardoor de bacterielaag relatief dun blijft.
Dat bevordert de bereikbaarheid van de actieve biofilm voor zuurstof en opgeloste stikstofverbindingen.
Waarom is Hel-X interessant voor koivijvers?
Het grote voordeel van een bewegendbedfilter is dat het filtermateriaal niet als een vast pakket in de kamer ligt.
De voortdurende beweging beperkt de kans op dichtslibben en zorgt voor een intensief contact tussen water en biologisch filtermateriaal.
Daarnaast ondersteunt de luchttoevoer de zuurstofvoorziening.
Een correct ontworpen bewegendbedfilter kan daardoor een hoge biologische belasting verwerken met relatief weinig rechtstreeks onderhoud aan het filtermateriaal.
Waarop moet je letten?
Een bewegendbedfilter moet voldoende vrije ruimte hebben om het filtermateriaal goed te laten circuleren.
Wanneer de kamer te vol wordt geladen, kan de beweging gedeeltelijk stilvallen. Ook een onvoldoende of slecht verdeelde luchttoevoer kan de werking beperken.
De hoeveelheid Hel-X, de filterkamer, de luchtverdeling en het waterdebiet moeten daarom op elkaar afgestemd zijn.
Pondchips: een alternatief voor klassieke bewegendbedmedia
Pondchips zijn kunststof filterelementen met een platte, schijfachtige vorm. Ze worden gebruikt als biologisch filtermateriaal in daarvoor geschikte filteropstellingen.
Afhankelijk van het specifieke product worden oppervlaktes van ongeveer 1.000 tot 3.000 m²/m³ opgegeven. Deze waarden zijn sterk uitvoeringsafhankelijk en niet altijd rechtstreeks vergelijkbaar met die van Hel-X.
Wat is het verschil tussen Pondchips en Hel-X?
Hel-X heeft een meer cilindervormige structuur met interne, gedeeltelijk beschermde oppervlakken.
Pondchips zijn platter, waardoor de verdeling van het oppervlak en de manier waarop de elementen door het water bewegen anders zijn.
Beide materialen kunnen een geschikte basis vormen voor bacteriegroei. De werkelijke prestaties hangen echter niet uitsluitend af van het opgegeven oppervlak.
Ook de benodigde luchttoevoer, de beweging van het materiaal en de inrichting van de filterkamer spelen een rol.
Daarom is het belangrijk om bij Pondchips rekening te houden met de eigenschappen en toepassingsvoorschriften van de specifieke uitvoering.
Bioringen: biologisch filtermateriaal met een open structuur
Bioringen zijn ringvormige filterelementen die in verschillende materialen, afmetingen en uitvoeringen verkrijgbaar zijn.
Kunststof bioringen bieden hechtingsoppervlak voor bacteriën en laten water langs en tussen de elementen stromen.
Afhankelijk van het type worden indicatieve specifieke oppervlaktes van ongeveer 100 tot 500 m²/m³ opgegeven.
Statisch of bewegend bed?
Bioringen kunnen worden gebruikt in statische biologische filterkamers. Sommige uitvoeringen zijn ook geschikt voor bewegendbedfilters.
Dat hangt af van de vorm, het gewicht, de sterkte en de manier waarop het materiaal is ontworpen.
Niet iedere bioring is bestand tegen voortdurende beweging en onderlinge wrijving. Controleer daarom of de gekozen uitvoering daadwerkelijk geschikt is voor een bewegend bed.
Bij statische toepassingen moet vooral worden voorkomen dat het materiaal te compact wordt gestapeld of dat vuil zich tussen de ringen ophoopt.
Keramisch filtermateriaal: veel poriën, maar niet altijd praktisch
Keramische filtermaterialen worden vaak aangeprezen vanwege hun poreuze structuur en grote specifieke oppervlak.
Die poriën bieden hechtingsplaatsen voor micro-organismen. Toch is keramisch materiaal niet automatisch de beste keuze voor biologische filtering in een koivijver.
Een deel van het theoretische oppervlak bevindt zich diep in kleine poriën, waar de aanvoer van zuurstof en opgeloste afvalstoffen beperkt kan zijn.
Bovendien kunnen fijne poriën na verloop van tijd verstopt raken door vuil en biofilm.
Bij een hoge waterdoorstroming speelt ook de weerstand van het volledige filterbed een rol.
Keramisch filtermateriaal kan biologisch functioneren, maar voor intensief belaste koivijvers zijn open en gemakkelijk doorstroombare filtermaterialen vaak praktischer.
Lava en vijversubstraat: vooral interessant voor plantenfilters
Lava en vijversubstraat worden veel gebruikt in natuurlijke vijvers, plantenfilters en traditionele filtersystemen.
Hun oppervlak biedt ruimte voor bacteriegroei, waardoor ze kunnen bijdragen aan de biologische waterzuivering.
Voor een compacte biologische filter van een intensief bezette koivijver zijn ze echter niet altijd de meest praktische keuze.
Waarom kan lava dichtslibben?
Lava heeft een onregelmatige, poreuze structuur. Tussen de stenen kunnen vuildeeltjes en organisch materiaal zich ophopen.
Wanneer een lavabed vervuilt, kan het water plaatselijk moeilijker doorstromen. Het zoekt dan de gemakkelijkste weg, waardoor andere delen van het filterbed nauwelijks nog vers water ontvangen.
Bij sterke vervuiling kunnen zuurstofarme zones ontstaan en neemt de nitrificatiecapaciteit plaatselijk af.
Een dichtgeslibd lavabed is bovendien moeilijk grondig te reinigen.
Wanneer zijn lava en substraat wel geschikt?
In een goed ontworpen plantenfilter kunnen lava en geschikt vijversubstraat nuttig zijn.
Daar ondersteunen ze bacteriële processen, terwijl waterplanten voedingsstoffen uit het water opnemen.
De werking hangt onder andere af van de korrelgrootte, waterverdeling, vuilbelasting en onderhoudsmogelijkheden.
Voor een afzonderlijke biologische koifilter geven we doorgaans de voorkeur aan materialen waarvan de doorstroming en zuurstofvoorziening eenvoudiger te controleren zijn.
Zeoliet, actieve kool en filtermousses: andere functies binnen de vijverfilter
Niet ieder materiaal dat als vijverfiltermateriaal wordt aangeboden, is in de eerste plaats bedoeld voor nitrificatie.
Zeoliet
Zeoliet is een mineraal dat onder bepaalde omstandigheden ammonium uit zoet water kan binden via ionenuitwisseling.
Dit is geen biologische omzetting. Het ammonium wordt aan het materiaal gebonden in plaats van door nitrificerende bacteriën naar nitriet en nitraat te worden omgezet.
De bindingscapaciteit is beperkt en hangt af van het type zeoliet en de samenstelling van het vijverwater.
Hoewel ook op zeoliet bacteriën kunnen groeien, beschouwen we het niet als een volwaardige vervanging voor een goed biologisch filtersysteem.
Actieve kool
Actieve kool wordt vooral gebruikt om bepaalde opgeloste stoffen via adsorptie uit het water te verwijderen.
Het kan nuttig zijn bij specifieke waterbehandelingen, maar is geen primair filtermateriaal voor nitrificatie.
Voor de gewone biologische filtering van een koivijver is actieve kool daarom geen noodzakelijk standaardmateriaal.
Filtermousses
Filtermousses kunnen vuildeeltjes vasthouden en tegelijk hechtingsoppervlak bieden voor bacteriën.
Ze combineren daardoor een mechanische en biologische functie.
Vooral fijnere mousses kunnen bij een hoge vuilbelasting echter snel dichtslibben. Regelmatige reiniging verwijdert dan niet alleen vuil, maar ook een deel van de aanwezige biofilm.
Voor een afzonderlijke biologische filterkamer zijn open, onderhoudsarme materialen daarom doorgaans interessanter.
Vergelijking van biologische filtermaterialen voor een koivijver
Onderstaande tabel geeft een overzicht van de belangrijkste materialen, hun indicatieve specifieke oppervlak en de gebruikelijke toepassing.
| Filtermateriaal | Oppervlak (m²/m³) | Toepassing | Belangrijkste aandachtspunt |
|---|---|---|---|
| Originele Japanse matten | ca. 400–500 | Statisch | Open structuur en goede doorstroming |
| Matala-matten | ca. 190–460 | Statisch | Dichtheid bepaalt de doorstroming |
| Hel-X 13 | ca. 700–800 | Bewegend bed | Voldoende beluchting en beweging |
| Hel-X 17 | ca. 500–600 | Bewegend bed | Correcte vulling en circulatie |
| Pondchips | ca. 1.000–3.000 | Bewegend bed* | Afhankelijk van de uitvoering |
| Kunststof bioringen | ca. 100–500 | Beide* | Geschiktheid verschilt per type |
| Keramisch filtermateriaal | Sterk variabel | Statisch | Bereikbaarheid van fijne poriën |
| Lava | Sterk variabel | Statisch | Kans op dichtslibben |
| Vijversubstraat | Sterk variabel | Statisch | Vooral interessant voor plantenfilters |
| Zeoliet | Niet vergelijkbaar | Statisch | Bindt ammonium via ionenuitwisseling |
| Actieve kool | Niet vergelijkbaar | Statisch | Adsorptie, geen primair nitrificatiemedium |
| Filtermousses | Sterk variabel | Statisch | Vuilophoping en reiniging |
Bij Pondchips en bioringen hangt de geschikte toepassing af van de specifieke uitvoering.
De opgegeven oppervlaktes zijn indicatief. Fabrikanten hanteren niet altijd dezelfde meetmethode. Zo kan een waarde betrekking hebben op het totale oppervlak of op een deel dat als beschermd bacterieoppervlak wordt beschouwd. Ook moet duidelijk zijn of het oppervlak wordt uitgedrukt per kubieke meter los filtermateriaal of per kubieke meter filterkamer.
Gebruik deze cijfers daarom als vergelijkingsinformatie, niet als een rechtstreekse rangschikking van de biologische prestaties.
Welk biologisch filtermateriaal heeft onze voorkeur?
Voor een koivijver met een hoge visbezetting zijn originele Japanse matten en goed ontworpen bewegendbedfilters bijzonder interessante oplossingen.
Originele Japanse matten zijn een uitstekende keuze voor een statische biologische filterkamer. Ze combineren een open, vormvaste structuur met een goede doorstroming en een lange levensduur.
Bewegendbedfilters met Hel-X of een ander daarvoor geschikt medium zijn interessant wanneer je het filtermateriaal voortdurend in beweging wilt houden en intensief wilt beluchten.
Matala-matten, Pondchips en geschikte bioringen kunnen eveneens goed functioneren, afhankelijk van hun uitvoering en de filterconstructie.
Er bestaat dus niet één filtermateriaal dat in iedere situatie automatisch de beste keuze is. Een goed ontworpen filterkamer met een passend materiaal zal doorgaans beter functioneren dan een slecht ingerichte filterkamer met een indrukwekkend opgegeven bacterieoppervlak.
Hoeveel biologisch filtermateriaal heeft een koivijver nodig?
De benodigde hoeveelheid filtermateriaal wordt vaak geschat op basis van het vijvervolume. Toch bepaalt het aantal liters water niet op zichzelf hoe zwaar de biologische filter wordt belast.
Vooral de dagelijkse hoeveelheid voer is belangrijk. Hoe meer voer de koi verwerken, hoe meer stikstofhoudende afvalstoffen uiteindelijk in het vijverwater terechtkomen.
Een koivijver van 20.000 liter met enkele kleine koi heeft daardoor een heel andere biologische belasting dan een even grote vijver met een grote collectie volwassen koi.
Bij het dimensioneren van de biologische filter houden we daarom rekening met de maximale dagelijkse voerhoeveelheid, de visbezetting, de watertemperatuur en de eigenschappen van het gekozen filtermateriaal.
Daarnaast moeten het werkelijke waterdebiet, de zuurstofvoorziening en de beschikbare filterruimte op elkaar afgestemd zijn.
De filterkamer simpelweg vullen met zoveel mogelijk materiaal is niet automatisch de beste oplossing. Het materiaal moet voldoende ruimte behouden om goed te functioneren.
Controleer de werking van je biologische filter met watertesten
Of je biologische filter voldoende capaciteit heeft, kun je controleren door regelmatig de waterwaarden te meten. Vooral ammoniak/ammonium (NH₃/NH₄⁺) en nitriet (NO₂⁻) zijn hierbij belangrijk. In een goed ingedraaide koivijver horen deze waarden bij een normale belasting niet aantoonbaar verhoogd te zijn.
Meet daarnaast ook de pH en KH. Deze beïnvloeden de omstandigheden waarin nitrificerende bacteriën werken. De pH bepaalt samen met de watertemperatuur bovendien hoe giftig het aanwezige ammoniak/ammonium is.
Door regelmatig te testen, vooral bij intensieve voeding of veranderingen in de filterwerking, kun je tijdig vaststellen of de biologische filter de belasting van je koivijver aankan.
Hoe onderhoud je biologisch filtermateriaal?
Bij het onderhoud van een biologische filter willen we de aanwezige bacteriecultuur zoveel mogelijk behouden.
Een goed werkende mechanische voorfilter voorkomt dat grote hoeveelheden vuil in het biologische gedeelte terechtkomen. Daardoor blijft het filtermateriaal relatief schoon en is regelmatig grondig reinigen meestal niet nodig.
Wanneer Japanse matten of andere statische materialen toch sterk vervuild raken, kun je ze voorzichtig spoelen met vijverwater. Reinig bij voorkeur niet al het biologische materiaal tegelijk.
Bij bewegendbedfilters controleer je vooral of het materiaal vrij kan circuleren en of de luchttoevoer voldoende blijft.
Vermijd ook langdurige stilstand van de biologische filter. Wanneer de aanvoer van zuurstofrijk water wegvalt, kan de bacteriële activiteit snel afnemen.
Na een langdurige onderbreking is het verstandig om ammoniak/ammonium en nitriet extra te controleren en de voederhoeveelheid tijdelijk te beperken totdat de biologische werking opnieuw stabiel is.
Een goed biologisch filter begint bij de juiste materiaalkeuze
Voor een gezonde koivijver moet de biologische filter de stikstofhoudende afvalstoffen van je koi voortdurend kunnen verwerken.
Daarbij zijn niet alleen het bacterieoppervlak, maar ook de waterdoorstroming, zuurstofvoorziening en inrichting van de filterkamer bepalend.
Originele Japanse matten zijn bijzonder geschikt voor statische biologische filters. Bewegendbedmedia zoals Hel-X bieden een interessant alternatief wanneer voortdurende beweging en intensieve beluchting gewenst zijn.
Bij Koifarm Fournier zijn we sinds 1990 gespecialiseerd in koi, vijvers en vijvertechniek. We helpen je graag bij het kiezen van geschikt biologisch filtermateriaal en het correct opbouwen van je filterinstallatie, afgestemd op de visbezetting, het waterdebiet en de beschikbare filterruimte