Les meilleurs supports biologiques pour un bassin à koï
Les koïs ne sont pas surnommés les « cochons du bassin » sans raison. Ils ont un appétit important et produisent donc beaucoup de déchets. Leur métabolisme entraîne une élimination continue d’ammoniac par les branchies. La décomposition des excréments, des restes de nourriture et des autres matières organiques libère également de l’ammonium dans l’eau du bassin.
Dans la nature, ces déchets azotés sont transformés par des micro-organismes nitrifiants, notamment des bactéries comme Nitrosomonas, Nitrobacter et Nitrospira. Ils transforment l’ammoniac et l’ammonium en nitrites, puis en nitrates, nettement moins toxiques. Ce processus naturel, appelé nitrification, constitue une étape essentielle du cycle de l’azote.
Pour fonctionner efficacement, ces micro-organismes ont besoin d’oxygène et de surfaces adaptées sur lesquelles se développer. Dans un bassin à koïs, les matériaux de filtration biologique leur offrent un support crucial. Mais la surface disponible ne fait pas tout : une bonne circulation de l’eau et un apport constant en oxygène sont tout aussi importants.
Tous les matériaux filtrants ne présentent pas les mêmes caractéristiques. Tapis japonais, tapis Matala, Hélix, Pondchips et autres supports biologiques se distinguent par leur structure, leurs applications et leurs besoins d’entretien.
Dans cet article, nous comparons les principaux matériaux de filtration biologique et expliquons les critères à prendre en compte pour aménager efficacement la partie biologique de votre filtre de bassin.
Quelle est la différence entre la filtration mécanique et biologique ?
Une bonne filtration pour un bassin à koïs combine généralement une filtration mécanique et une filtration biologique. Chacune remplit une fonction différente.
La filtration mécanique retient les déchets solides présents dans l’eau, comme les excréments des poissons, les restes de nourriture, les feuilles et autres matières organiques. Elle est notamment assurée par les filtres à tambour, les filtres à grille et d’autres systèmes de préfiltration mécanique.
La filtration biologique agit principalement sur les composés azotés dissous, notamment l’ammoniac, l’ammonium et les nitrites. Ces substances ne sont pas retenues par un filtre mécanique classique. Elles sont transformées en nitrates grâce à l’activité des micro-organismes nitrifiants.
Dans un bassin à koïs bien conçu, les déchets solides sont éliminés autant que possible avant que l’eau n’atteigne la filtration biologique. Cela évite leur accumulation entre les matériaux filtrants et leur décomposition à l’intérieur du filtre.
Dans cet article, nous nous concentrons sur les matériaux de filtration biologique. Les différentes solutions de filtration mécanique sont abordées séparément.
Comment fonctionne la filtration biologique dans un bassin à koïs ?
Les micro-organismes nitrifiants sont naturellement présents sur les parois du bassin, dans les canalisations et sur toutes les surfaces en contact permanent avec l’eau.
Dans un bassin à koïs fortement peuplé, une surface de filtration biologique supplémentaire est généralement nécessaire pour transformer suffisamment rapidement les déchets azotés produits par les poissons. C’est pourquoi on utilise des matériaux filtrants spécialement conçus pour accueillir ces micro-organismes.
Avec d’autres micro-organismes, ils forment une fine couche à la surface du matériau, appelée biofilm.
D’ammoniac en nitrites, en nitrates
La nitrification se déroule en deux grandes étapes.
Tout d’abord, des micro-organismes oxydant l’ammoniac, notamment Nitrosomonas, transforment l’ammoniac et l’ammonium en nitrites (NO₂).
Ensuite, des bactéries comme Nitrospira et Nitrobacter transforment les nitrites en nitrates (NO₃).
L’ammoniac sous sa forme non ionisée (NH₃) et les nitrites sont particulièrement dangereux pour les koïs. La proportion d’ammoniac (NH₃) par rapport à l’ammonium (NH₄⁺) dépend notamment du pH et de la température de l’eau. Plus le pH est élevé, plus la proportion d’ammoniac toxique augmente.
Les nitrates sont nettement moins nocifs, mais peuvent s’accumuler dans le bassin. Leur concentration peut notamment être réduite par les renouvellements d’eau et leur absorption par les plantes aquatiques.
Un filtre biologique n’élimine donc pas tout l’azote présent dans l’eau : il transforme principalement les composés les plus toxiques en nitrates.
L’importance de l’oxygène et de la circulation de l’eau
Pour transformer l’ammoniac et les nitrites, les bactéries nitrifiantes ont besoin d’un apport constant en oxygène. Une bonne circulation de l’eau est donc essentielle pour leur fournir suffisamment d’oxygène et leur permettre de traiter les déchets dissous.
Lorsque les matériaux filtrants sont trop compactés ou colmatés, l’eau circule moins bien et certaines zones du filtre manquent d’oxygène. La filtration biologique perd alors en efficacité. Dans les filtres à lit mobile, l’injection d’air permet à la fois d’oxygéner l’eau et de maintenir les éléments filtrants en mouvement.
L’activité des bactéries dépend également des conditions de l’eau. Elle ralentit naturellement lorsque la température baisse. La nitrification consomme aussi du KH, ce qui peut faire diminuer le pH si celui-ci n’est pas suffisamment élevé. Maintenir un KH stable contribue donc au bon fonctionnement de la filtration biologique.
Pour un bassin à koïs, il est ainsi préférable de choisir des matériaux à structure ouverte, qui favorisent une bonne circulation de l’eau et une oxygénation suffisante.
Quelles sont les critères d’un bon matériau de filtration biologique ?
Lors du choix d’un matériau filtrant, on s’intéresse souvent à la surface disponible pour les bactéries. C’est un critère crucial, mais il ne suffit pas à lui seul pour évaluer les performances du matériau.
Une grande surface accessible aux bactéries
Les fabricants indiquent généralement la surface disponible pour les bactéries en mètres carrés par mètre cube de matériau filtrant (m²/m³).
Plus cette surface est grande, plus les bactéries disposent d’espace pour se développer. Toutefois, dans les matériaux très poreux, une partie de la surface se trouve au fond de pores minuscules. L’apport en oxygène et en nutriments s’y fait principalement par diffusion, ce qui peut limiter l’activité biologique.
La surface réellement accessible aux bactéries est donc plus importante que la surface théorique annoncée.
Une structure ouverte et un bon flow de l’eau
Les bassins à koïs nécessitent généralement une circulation d’eau importante. Le matériau filtrant doit permettre ce débit sans créer de résistance excessive.
Une structure ouverte limite également l’accumulation des déchets et les risques de colmatage.
L’aménagement de la chambre de filtration est donc essentielle. Si l’eau contourne les matériaux plutôt que de les traverser, une partie de la capacité biologique disponible reste inutilisée.
Peu d’entretien et une longue durée de vie
Un bon matériau de filtration biologique doit idéalement pouvoir fonctionner pendant de nombreuses années sans nécessiter de nettoyages intensifs réguliers.
Chaque nettoyage approfondi risque d’éliminer une partie du biofilm. Les matériaux durables, qui conservent leur forme et retiennent peu de déchets, sont donc particulièrement adaptés à la filtration biologique des bassins à koïs.
Tapis japonais : une valeur sûre pour la filtration
Les tapis japonais comptent parmi les matériaux de filtration biologique les plus utilisés dans les bassins à koïs, notamment dans les filtres multichambres.
Les tapis japonais originaux sont composés de fibres rigides et espacées, offrant une grande surface de colonisation aux bactéries tout en assurant une bonne circulation de l’eau.
Leur surface spécifique est généralement comprise entre 400 et 500 m²/m³.
Pourquoi choisir des tapis japonais originaux ?
Les tapis japonais originaux combinent une structure ouverte, une excellente tenue dans le temps et une bonne circulation de l’eau.
Ils permettent de traiter des débits importants sans qu’ils ne se compriment facilement. Ils conviennent donc particulièrement aux chambres de filtration biologique statiques à fort débit.
Les tapis japonais de qualité conservent leur structure pendant de nombreuses années. Associés à une bonne préfiltration mécanique, ils nécessitent généralement peu d’entretien.
Comment installer les tapis japonais ?
Les tapis japonais sont généralement placés verticalement dans une chambre de filtration.
L’eau doit être dirigée à travers les tapis, sans pouvoir les contourner sur les côtés. Il faut également éviter de les serrer excessivement, afin de ne pas freiner la circulation de l’eau.
Selon la conception du filtre, des intercalaires peuvent être utilisés pour maintenir un espacement suffisant entre les tapis.
Correctement installés, les tapis japonais originaux constituent une solution durable et nécessitant peu d’entretien pour la filtration biologique.
Tapis Matala : différentes densités pour différentes applications
Les tapis Matala sont des matériaux filtrants synthétiques constitués d’un réseau tridimensionnel de fibres. Ils existent en plusieurs densités, des plus grossières aux plus fines.
Selon le modèle, leur surface spécifique annoncée se situe approximativement entre 190 et 460 m²/m³.
Cette variété de densités permet d’utiliser les tapis Matala dans différentes configurations de filtration.
Les versions les plus grossières laissent facilement passer l’eau. Les versions plus fines présentent une structure plus dense, mais retiennent aussi davantage de particules de saleté.
Tapis japonais ou Matala ?
Les deux types de tapis peuvent assurer une filtration biologique efficace.
Les tapis japonais originaux conviennent particulièrement à la réalisation de chambres biologiques volumineuses grâce à leur prix intéressant.
Les tapis Matala offrent davantage de possibilités en matière de densité. Ils peuvent donc être utilisés aussi bien pour la filtration biologique que pour des applications combinant filtration mécanique et biologique.
Pour une chambre exclusivement biologique avec un débit important, nous privilégions les modèles suffisamment ouverts. Les tapis plus fins peuvent en effet accumuler davantage de déchets, nécessiter plus d’entretien et ralentir la circulation de l’eau.
Hélix : la filtration biologique en mouvement
Un filtre à lit mobile, également appelé moving bed, fonctionne différemment d’une chambre statique équipée de tapis japonais.
Dans ce système, de petits éléments filtrants en plastique sont maintenus en mouvement permanent grâce à une injection d’air. Le hélix (Hel-x) est l’un des matériaux les plus connus pour cette application.
Ses éléments présentent une structure ouverte avec des surfaces internes sur lesquelles les bactéries nitrifiantes peuvent se développer.
Pour les modèles courants, les surfaces spécifiques annoncées sont approximativement les suivantes :
Hel-X 17 : 500 à 600 m²/m³.
Hel-X 13 : 700 à 800 m²/m³.
Comment fonctionne un filtre à lit mobile ?
Les hélix sont versés librement dans la chambre de filtration. Un ou plusieurs diffuseurs injectent de l’air, ce qui fait remuer les hélix.
Les éléments entrent ainsi continuellement en contact avec l’eau du bassin. Le frottement entre les pièces élimine progressivement une partie du biofilm excédentaire, ce qui contribue à maintenir une couche bactérienne relativement fine.
L’oxygène et les composés azotés dissous peuvent ainsi atteindre plus facilement les bactéries actives.
Pourquoi le hélix est-il intéressant pour les bassins à koïs ?
Le principal avantage d’un filtre à lit mobile est que les éléments filtrants ne forment pas un bloc fixe dans la chambre.
Leur mouvement permanent limite les risques de colmatage et favorise un contact intensif entre l’eau et le matériau biologique.
L’injection d’air contribue également à l’oxygénation.
Un filtre à lit mobile correctement conçu peut ainsi traiter une charge biologique importante tout en nécessitant relativement peu d’entretien direct du matériau.
Quels sont les points à surveiller ?
La chambre doit disposer de suffisamment d’espace libre pour permettre aux éléments de circuler correctement.
Si elle est trop remplie, le mouvement du matériau peut être fortement ralenti. Une injection d’air insuffisante ou mal répartie peut également limiter les performances.
La quantité de Hélix, les dimensions de la chambre, la répartition de l’air et le débit d’eau doivent donc être adaptés les uns aux autres.
Pondchips: une alternative pour les lits mobiles
Pondchips zijn kunststof filterelementen met een platte, schijfachtige vorm. Ze worden gebruikt als biologisch filtermateriaal in daarvoor geschikte filteropstellingen.
Afhankelijk van het specifieke product worden oppervlaktes van ongeveer 1.000 tot 3.000 m²/m³ opgegeven. Deze waarden zijn sterk uitvoeringsafhankelijk en niet altijd rechtstreeks vergelijkbaar met die van Hel-X.
Wat is het verschil tussen Pondchips en Hel-X?
Hel-X heeft een meer cilindervormige structuur met interne, gedeeltelijk beschermde oppervlakken.
Pondchips zijn platter, waardoor de verdeling van het oppervlak en de manier waarop de elementen door het water bewegen anders zijn.
Beide materialen kunnen een geschikte basis vormen voor bacteriegroei. De werkelijke prestaties hangen echter niet uitsluitend af van het opgegeven oppervlak.
Ook de benodigde luchttoevoer, de beweging van het materiaal en de inrichting van de filterkamer spelen een rol.
Daarom is het belangrijk om bij Pondchips rekening te houden met de eigenschappen en toepassingsvoorschriften van de specifieke uitvoering.
Bioringen: biologisch filtermateriaal met een open structuur
Bioringen zijn ringvormige filterelementen die in verschillende materialen, afmetingen en uitvoeringen verkrijgbaar zijn.
Kunststof bioringen bieden hechtingsoppervlak voor bacteriën en laten water langs en tussen de elementen stromen.
Afhankelijk van het type worden indicatieve specifieke oppervlaktes van ongeveer 100 tot 500 m²/m³ opgegeven.
Statisch of bewegend bed?
Bioringen kunnen worden gebruikt in statische biologische filterkamers. Sommige uitvoeringen zijn ook geschikt voor bewegendbedfilters.
Dat hangt af van de vorm, het gewicht, de sterkte en de manier waarop het materiaal is ontworpen.
Niet iedere bioring is bestand tegen voortdurende beweging en onderlinge wrijving. Controleer daarom of de gekozen uitvoering daadwerkelijk geschikt is voor een bewegend bed.
Bij statische toepassingen moet vooral worden voorkomen dat het materiaal te compact wordt gestapeld of dat vuil zich tussen de ringen ophoopt.
Keramisch filtermateriaal: veel poriën, maar niet altijd praktisch
Keramische filtermaterialen worden vaak aangeprezen vanwege hun poreuze structuur en grote specifieke oppervlak.
Die poriën bieden hechtingsplaatsen voor micro-organismen. Toch is keramisch materiaal niet automatisch de beste keuze voor biologische filtering in een koivijver.
Een deel van het theoretische oppervlak bevindt zich diep in kleine poriën, waar de aanvoer van zuurstof en opgeloste afvalstoffen beperkt kan zijn.
Bovendien kunnen fijne poriën na verloop van tijd verstopt raken door vuil en biofilm.
Bij een hoge waterdoorstroming speelt ook de weerstand van het volledige filterbed een rol.
Keramisch filtermateriaal kan biologisch functioneren, maar voor intensief belaste koivijvers zijn open en gemakkelijk doorstroombare filtermaterialen vaak praktischer.
Lava en vijversubstraat: vooral interessant voor plantenfilters
Lava en vijversubstraat worden veel gebruikt in natuurlijke vijvers, plantenfilters en traditionele filtersystemen.
Hun oppervlak biedt ruimte voor bacteriegroei, waardoor ze kunnen bijdragen aan de biologische waterzuivering.
Voor een compacte biologische filter van een intensief bezette koivijver zijn ze echter niet altijd de meest praktische keuze.
Waarom kan lava dichtslibben?
Lava heeft een onregelmatige, poreuze structuur. Tussen de stenen kunnen vuildeeltjes en organisch materiaal zich ophopen.
Wanneer een lavabed vervuilt, kan het water plaatselijk moeilijker doorstromen. Het zoekt dan de gemakkelijkste weg, waardoor andere delen van het filterbed nauwelijks nog vers water ontvangen.
Bij sterke vervuiling kunnen zuurstofarme zones ontstaan en neemt de nitrificatiecapaciteit plaatselijk af.
Een dichtgeslibd lavabed is bovendien moeilijk grondig te reinigen.
Wanneer zijn lava en substraat wel geschikt?
In een goed ontworpen plantenfilter kunnen lava en geschikt vijversubstraat nuttig zijn.
Daar ondersteunen ze bacteriële processen, terwijl waterplanten voedingsstoffen uit het water opnemen.
De werking hangt onder andere af van de korrelgrootte, waterverdeling, vuilbelasting en onderhoudsmogelijkheden.
Voor een afzonderlijke biologische koifilter geven we doorgaans de voorkeur aan materialen waarvan de doorstroming en zuurstofvoorziening eenvoudiger te controleren zijn.
Zeoliet, actieve kool en filtermousses: andere functies binnen de vijverfilter
Niet ieder materiaal dat als vijverfiltermateriaal wordt aangeboden, is in de eerste plaats bedoeld voor nitrificatie.
Zeoliet
Zeoliet is een mineraal dat onder bepaalde omstandigheden ammonium uit zoet water kan binden via ionenuitwisseling.
Dit is geen biologische omzetting. Het ammonium wordt aan het materiaal gebonden in plaats van door nitrificerende bacteriën naar nitriet en nitraat te worden omgezet.
De bindingscapaciteit is beperkt en hangt af van het type zeoliet en de samenstelling van het vijverwater.
Hoewel ook op zeoliet bacteriën kunnen groeien, beschouwen we het niet als een volwaardige vervanging voor een goed biologisch filtersysteem.
Actieve kool
Actieve kool wordt vooral gebruikt om bepaalde opgeloste stoffen via adsorptie uit het water te verwijderen.
Het kan nuttig zijn bij specifieke waterbehandelingen, maar is geen primair filtermateriaal voor nitrificatie.
Voor de gewone biologische filtering van een koivijver is actieve kool daarom geen noodzakelijk standaardmateriaal.
Filtermousses
Filtermousses kunnen vuildeeltjes vasthouden en tegelijk hechtingsoppervlak bieden voor bacteriën.
Ze combineren daardoor een mechanische en biologische functie.
Vooral fijnere mousses kunnen bij een hoge vuilbelasting echter snel dichtslibben. Regelmatige reiniging verwijdert dan niet alleen vuil, maar ook een deel van de aanwezige biofilm.
Voor een afzonderlijke biologische filterkamer zijn open, onderhoudsarme materialen daarom doorgaans interessanter.
Vergelijking van biologische filtermaterialen voor een koivijver
Onderstaande tabel geeft een overzicht van de belangrijkste materialen, hun indicatieve specifieke oppervlak en de gebruikelijke toepassing.
| Filtermateriaal | Oppervlak (m²/m³) | Toepassing | Belangrijkste aandachtspunt |
|---|---|---|---|
| Originele Japanse matten | ca. 400–500 | Statisch | Open structuur en goede doorstroming |
| Matala-matten | ca. 190–460 | Statisch | Dichtheid bepaalt de doorstroming |
| Hel-X 13 | ca. 700–800 | Bewegend bed | Voldoende beluchting en beweging |
| Hel-X 17 | ca. 500–600 | Bewegend bed | Correcte vulling en circulatie |
| Pondchips | ca. 1.000–3.000 | Bewegend bed* | Afhankelijk van de uitvoering |
| Kunststof bioringen | ca. 100–500 | Beide* | Geschiktheid verschilt per type |
| Keramisch filtermateriaal | Sterk variabel | Statisch | Bereikbaarheid van fijne poriën |
| Lava | Sterk variabel | Statisch | Kans op dichtslibben |
| Vijversubstraat | Sterk variabel | Statisch | Vooral interessant voor plantenfilters |
| Zeoliet | Niet vergelijkbaar | Statisch | Bindt ammonium via ionenuitwisseling |
| Actieve kool | Niet vergelijkbaar | Statisch | Adsorptie, geen primair nitrificatiemedium |
| Filtermousses | Sterk variabel | Statisch | Vuilophoping en reiniging |
Bij Pondchips en bioringen hangt de geschikte toepassing af van de specifieke uitvoering.
De opgegeven oppervlaktes zijn indicatief. Fabrikanten hanteren niet altijd dezelfde meetmethode. Zo kan een waarde betrekking hebben op het totale oppervlak of op een deel dat als beschermd bacterieoppervlak wordt beschouwd. Ook moet duidelijk zijn of het oppervlak wordt uitgedrukt per kubieke meter los filtermateriaal of per kubieke meter filterkamer.
Gebruik deze cijfers daarom als vergelijkingsinformatie, niet als een rechtstreekse rangschikking van de biologische prestaties.
Welk biologisch filtermateriaal heeft onze voorkeur?
Voor een koivijver met een hoge visbezetting zijn originele Japanse matten en goed ontworpen bewegendbedfilters bijzonder interessante oplossingen.
Originele Japanse matten zijn een uitstekende keuze voor een statische biologische filterkamer. Ze combineren een open, vormvaste structuur met een goede doorstroming en een lange levensduur.
Bewegendbedfilters met Hel-X of een ander daarvoor geschikt medium zijn interessant wanneer je het filtermateriaal voortdurend in beweging wilt houden en intensief wilt beluchten.
Matala-matten, Pondchips en geschikte bioringen kunnen eveneens goed functioneren, afhankelijk van hun uitvoering en de filterconstructie.
Er bestaat dus niet één filtermateriaal dat in iedere situatie automatisch de beste keuze is. Een goed ontworpen filterkamer met een passend materiaal zal doorgaans beter functioneren dan een slecht ingerichte filterkamer met een indrukwekkend opgegeven bacterieoppervlak.
Hoeveel biologisch filtermateriaal heeft een koivijver nodig?
De benodigde hoeveelheid filtermateriaal wordt vaak geschat op basis van het vijvervolume. Toch bepaalt het aantal liters water niet op zichzelf hoe zwaar de biologische filter wordt belast.
Vooral de dagelijkse hoeveelheid voer is belangrijk. Hoe meer voer de koi verwerken, hoe meer stikstofhoudende afvalstoffen uiteindelijk in het vijverwater terechtkomen.
Een koivijver van 20.000 liter met enkele kleine koi heeft daardoor een heel andere biologische belasting dan een even grote vijver met een grote collectie volwassen koi.
Bij het dimensioneren van de biologische filter houden we daarom rekening met de maximale dagelijkse voerhoeveelheid, de visbezetting, de watertemperatuur en de eigenschappen van het gekozen filtermateriaal.
Daarnaast moeten het werkelijke waterdebiet, de zuurstofvoorziening en de beschikbare filterruimte op elkaar afgestemd zijn.
De filterkamer simpelweg vullen met zoveel mogelijk materiaal is niet automatisch de beste oplossing. Het materiaal moet voldoende ruimte behouden om goed te functioneren.
Controleer de werking van je biologische filter met watertesten
Of je biologische filter voldoende capaciteit heeft, kun je controleren door regelmatig de waterwaarden te meten. Vooral ammoniak/ammonium (NH₃/NH₄⁺) en nitriet (NO₂⁻) zijn hierbij belangrijk. In een goed ingedraaide koivijver horen deze waarden bij een normale belasting niet aantoonbaar verhoogd te zijn.
Meet daarnaast ook de pH en KH. Deze beïnvloeden de omstandigheden waarin nitrificerende bacteriën werken. De pH bepaalt samen met de watertemperatuur bovendien hoe giftig het aanwezige ammoniak/ammonium is.
Door regelmatig te testen, vooral bij intensieve voeding of veranderingen in de filterwerking, kun je tijdig vaststellen of de biologische filter de belasting van je koivijver aankan.
Hoe onderhoud je biologisch filtermateriaal?
Bij het onderhoud van een biologische filter willen we de aanwezige bacteriecultuur zoveel mogelijk behouden.
Een goed werkende mechanische voorfilter voorkomt dat grote hoeveelheden vuil in het biologische gedeelte terechtkomen. Daardoor blijft het filtermateriaal relatief schoon en is regelmatig grondig reinigen meestal niet nodig.
Wanneer Japanse matten of andere statische materialen toch sterk vervuild raken, kun je ze voorzichtig spoelen met vijverwater. Reinig bij voorkeur niet al het biologische materiaal tegelijk.
Bij bewegendbedfilters controleer je vooral of het materiaal vrij kan circuleren en of de luchttoevoer voldoende blijft.
Vermijd ook langdurige stilstand van de biologische filter. Wanneer de aanvoer van zuurstofrijk water wegvalt, kan de bacteriële activiteit snel afnemen.
Na een langdurige onderbreking is het verstandig om ammoniak/ammonium en nitriet extra te controleren en de voederhoeveelheid tijdelijk te beperken totdat de biologische werking opnieuw stabiel is.
Een goed biologisch filter begint bij de juiste materiaalkeuze
Voor een gezonde koivijver moet de biologische filter de stikstofhoudende afvalstoffen van je koi voortdurend kunnen verwerken.
Daarbij zijn niet alleen het bacterieoppervlak, maar ook de waterdoorstroming, zuurstofvoorziening en inrichting van de filterkamer bepalend.
Originele Japanse matten zijn bijzonder geschikt voor statische biologische filters. Bewegendbedmedia zoals Hel-X bieden een interessant alternatief wanneer voortdurende beweging en intensieve beluchting gewenst zijn.
Bij Koifarm Fournier zijn we sinds 1990 gespecialiseerd in koi, vijvers en vijvertechniek. We helpen je graag bij het kiezen van geschikt biologisch filtermateriaal en het correct opbouwen van je filterinstallatie, afgestemd op de visbezetting, het waterdebiet en de beschikbare filterruimte